Utopia
24/02/2007Avui transcric un text de n’Eduardo Galeano, escriptor uruguaià a qui vaig llegir per primer cop després de comprar el seu llibre Las Palabras Andantes, l’any 1999.

VENTANA SOBRE LA UTOPIA
Ella está en el horizonte -dice Fernando Birri-. Me acerco dos pasos, ella se aleja dos pasos. Camino diez pasos y el horizonte se corre diez pasos más allá. Por mucho que yo camine, nunca la alcanzaré. ¿Para qué sirve la utopía? Para eso sirve: para caminar.
Eduardo Galeano. Las Palabras Andantes, Siglo XXI Editores, Madrid, 1995.
Crec que la utopia, que va ser ben viva en la meva adolescència i temps universitari, després d’una etapa d’enfosquiment, torna a il·luminar els meus passos amb la seva sensibilitat… Què mai s’apagui!
25/02/2007 a les 14:15
ventana sobre las prohibiciones
en la pared de una fonda de Madrid, hay un cartel que dice: Prohibido el cante,
en la pared del aeropuerto de río de Janeiro, hay un cartel que dice: Prohibido jugar con los carritos porta-valijas.
Osea: todavía hay gente que canta, todavía hay gente que juega.
Gran llibre, “cuando dios nos cierra la puerta, galeano nos abre una ventana!!!!
25/02/2007 a les 21:02
Me gusta más este nuevo formato que le has dado a tu blog, lo de que se vea más de un post (como tu dices) en una misma página…
Yo creo que voy a cambiar también un poco el “look” de mi fotolog porque ya me aburre.
25/02/2007 a les 22:13
Además, esto me permite alternar con más naturalidad posts cortos y largos… lo digo porque he recibido comentarios relativos a la longitud/duración/largura de mis posts… en fin